Maria te Lintelo

Ik ben Maria te Lintelo, geboren in 1959, moeder van een zoon en drie dochters en inmiddels ook Oma. In 2006 ben ik gestart met mijn eigen praktijk.


Voordat ik als therapeut begonnen ben, heb ik een aantal jaren in de verpleging gewerkt, in de psycho-geriatrie. Door ernstige rugproblemen moest ik stoppen met dit werk.


De keus om therapeut te worden is vooral ingegeven door een aantal persoonlijke gebeurtenissen in mijn leven die mij diep hebben geraakt. Daardoor ben ik eerste instantie het gevecht met mijzelf aangegaan en begonnen met de vierjarige opleiding tot polyenergetisch therapeut. Juist doordat ik de confrontatie met mijzelf ben aangegaan ben ik in staat mij goed in te leven in wat er kan spelen bij een ander, de cliënt, en hoe ontzettend lastig het soms kan zijn om te veranderen en los te laten.


In de afgelopen jaren heb ik mij veel technieken eigen gemaakt en leer nog steeds bij. Er wordt mij wel eens gevraagd of ik het als lastig ervaar dat ik zoveel technieken beheers. Voor mij is dit echter heel belangrijk: een timmerman heeft er niets aan als hij alleen maar met een hamer en zaag kan omgaan. Hij moet een keus kunnen maken uit alle hulpmiddelen (boor, schroevendraaier, schaaf etc.) die er zijn om het beste resultaat te bereiken. Zo werkt het voor mij ook met de verschillende technieken. Afhankelijk van de cliënt en de situatie kun je tot een optimale manier komen om het probleem aan te pakken. De technieken zijn daarbij de hulpmiddelen.


De belangrijkste voorwaarde om goed te kunnen werken is dat er een wederzijds gevoel van vertrouwen is, dat men zich veilig voelt. Vanuit die basis werk ik als een gids die de cliënt begeleidt in zijn/haar zoektocht naar het waarom er bepaalde klachten zijn (of waarom een bepaald gedrag er is) en begeleid ik in de eerste stappen in de nieuw gekozen richting. De cliënt kiest zelf zijn weg, waarbij ik help om inzicht te geven. Het grote voordeel hiervan is dat men leert om in de toekomst de valkuilen te herkennen en dat men de mogelijkheid heeft ze gelijk aan te pakken (met of zonder hulp).